Артиши миллӣ сипари боэътимоди давлат ва миллат аст. Аз рӯзҳои нахустини таъсисёбӣ то имрӯз он дар ҳифзи истиқлолият, субот ва якпорчагии мамлакат нақши муҳим мебозад. Сарбозону афсарони далер бо рӯҳи баланди ватандорӣ шабу рӯз барои амнияти мардум хизмат мекунанд. Онҳо бо садоқат ва масъулияти баланд рисолати муқаддаси худро иҷро менамоянд. Қувваҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои истиқлолият марҳила ба марҳила рушд ёфтанд. Таҷдиди сохтор, муҷаҳҳазгардонӣ бо техникаи муосир ва баланд бардоштани сатҳи омодагии ҷангӣ имкон дод, ки артиши миллӣ ба нерӯи устувор табдил ёбад. Омодагии касбӣ ва интизоми ҳарбӣ омили асосии муваффақият мебошад. Хизмат дар сафи Артиши миллӣ мактаби шуҷоат ва мардонагист. Ҷавонон дар ин мактаб дарси садоқат, дӯстӣ ва эҳтиром ба Ватанро меомӯзанд. Артиш на танҳо ниҳоди ҳарбӣ, балки мактаби тарбияи ватандӯстӣ ва масъулиятшиносӣ барои насли ҷавон аст. Имрӯз мо бо ифтихор аз хизматҳои муҳофизони Ватан ёд мекунем. Онҳое, ки ҷони худро барои сулҳу оромӣ фидо намудаанд, ҳамеша дар хотири миллат зиндаанд. Бигзор осмони Тоҷикистони азиз ҳамеша софу беғубор бошад ва Парчами давлатӣ парафшон монад.
Ҳар сол яке аз санаҳои муҳимтарин дар таърихи давлатдории нави Тоҷикистони соҳибистиқлол, яъне Рӯзи таъсиси Артиши миллӣ, ки яке аз муҳимтарин рукнҳои давлатдорӣ ва сипари боэътимоди Ватан аст, дар кишвар бо шукӯҳу шаҳомати хоса таҷлил карда мешавад. Рӯзи Артиши миллӣ дар замоне таҷлил карда мешавад, ки сокинони кишвар зери рӯҳбаландӣ ва таассуроти бузурги Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон қарор доранд ва барои амалӣ кардани ҳадафҳо ва вазифаҳои асосии он талош мекунанд. Ба шумо хотиррасон мекунем, ки Артиши миллӣ ва таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳ воқеан аз давраи истиқлолият сарчашма мегирад, ки танҳо якуним сол пас аз истиқлолияти давлат, дар марҳилаи хеле душвор ва ҳассоси таърихӣ, дар шароите, ки вуҷуди давлати тоҷикон ва бақои истиқлолияти он дар хатари нобудӣ қарор дошт, таъсис ёфтааст. Аввалин кӯшиш дар ин замина Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 24 декабри соли 1991 «Дар бораи таъсиси гвардияи миллӣ» буд. Баъдтар, 4 январи соли 1992 Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи таъсиси Кумитаи мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон», 10 июни соли 1992 Фармон дар бораи таъсиси «Ҷабҳаи халқӣ» ва 17 сентябри соли 1992 Фармон дар бораи таъсиси Вазорати мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул шуданд. Гарчанде ки Тоҷикистон нашр шуда буд, аммо бо сабаби вазъи носолими сиёсӣ ва оғози мураккаби истиқлолияти давлатӣ, имконият ва шароити таъсиси яке аз рукнҳои асосии давлати мустақил, яъне Артиши миллӣ, дар Тоҷикистон муваффақ нашуд. Зеро кишвар дар шароити хеле душвор ва мураккаби сиёсӣ ва иҷтимоӣ қарор дошт. Зеро дар кишвар ҷанги шаҳрвандӣ идома дошт ва дар ҳар қадам норасоии хӯрокворӣ, либос, техникаи низомӣ ва лавозимоти ҷангӣ ва ғайра эҳсос мешуд.
Танҳо пас аз баргузории Иҷлосияи таърихии XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, таъсиси Артиши миллӣ сурат гирифт. 18 декабри соли 1992 Қарори Раёсати Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон» ва қарор дар бораи роҳбарии фаврӣ, идоракунии марказонидашуда ва сафарбаркунии қувваҳои мусаллаҳи сохторҳои низомӣ бо мақсади ҳарчи зудтар ба эътидол овардани вазъи сиёсӣ ва таъмини амнияти миллӣ ва ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон қабул карда шуд, ки роҳбарии он ба Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон супурда шуд.
Қабули ин қарорҳо заминаи ҳуқуқии таъсиси Артиши миллиро фароҳам овард.23 феврали соли 1993 аввалин паради низомӣ баргузор шуд ва рӯзи парад, яъне 23 феврал, ҳамчун Рӯзи таъсиси Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон карда шуд, ки мо имрӯз, 33-юмин солгарди онро ҷашн мегирем. Саҳми бузурги фарзандони миллат, Эмомалӣ Раҳмон, ҳамчун асосгузори Қувваҳои Мусаллаҳ ва сохторҳо ва воҳидҳои низомӣ, дар он аст, ки дар марҳилае, ки нерӯҳои мусаллаҳи зиддидавлатӣ ва гурӯҳҳои муташаккили ҷинояткор аз нерӯҳои низомии давлатӣ зиёдтар буданд, ӯ тавонист стратегияи мушаххаси мубориза ва ташкили Артиши миллиро таҳия ва амалӣ созад. Роҳбари кишвар Артиши миллиро кафили асосии истиқлолият номид ва қайд кард, ки "Артиши миллии мо, бар хилофи дигар ҷумҳуриҳои собиқи Шӯравӣ, ки дар он замон аллакай силоҳ ва таҷҳизоти низомӣ ва дигар пойгоҳҳои моддию техникиро мерос гирифта буданд, бе ягон асос ва аввалин пойгоҳ таъсис дода шуда буд, мо маҷбур будем корро дар ҷои холӣ оғоз кунем. Аммо бо вуҷуди ҳама мушкилот, имрӯз мо метавонем бо ифтихор бигӯем, ки Артиши миллии Тоҷикистон таъсис ёфтааст. Он қудрати кофӣ барои ҳифзи кишвар аз таҳдидҳои дохилӣ ва хориҷӣ дорад."Аввалин заминаҳо барои таъсиси Артиши миллӣ, ки 5 декабри соли 1992 бо таъсиси "Бригадаи таъиноти махсуси Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон" бо маҷмӯи вазифаҳо ҳамчун сохтори аввалини он таъсис дода шуд. Ташаккули Артиши миллии Тоҷикистон се марҳиларо аз сар гузаронидааст, марҳилаи аввал ба таъсиси пойгоҳҳои моддию техникӣ, сафарбаркунии кадрҳои баландихтисос, марҳилаи дуюм ба таъсиси намудҳои гуногуни Қувваҳои Мусаллаҳ ва ҷойгиркунии онҳо ва марҳилаи сеюм ба тақвияти он алоқаманд аст.
Истиқлолият ҳамчун дастоварди муҳимтарин ва намоён - тӯҳфаи бебаҳо барои миллати азизи мо ба ҳисоб меравад. Пас аз фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ, сарфи назар аз печида будани кишвар дар бӯҳрони мураккаби низомӣ ва сиёсӣ, инчунин низоъҳои дохилӣ, Тоҷикистон ва мардуми устувори он бомуваффақият ба истиқлолияти деринтизори худ ноил гардиданд. Ин соҳибихтиёрӣ ба мо парчами миллӣ, нишони давлатӣ, суруди миллӣ, артиши миллӣ, нерӯҳои марзбонӣ, пули миллӣ ва узвияти комил дар Созмони Милали Муттаҳид, инчунин иштирок дар созмонҳои сершумори бонуфузи байналмилалиро додааст. Ба даст овардани истиқлолияти беназир инчунин ба таъсиси нерӯҳои мусаллаҳи худамон дар дохили ватани азизамон мусоидат кард.
Бо талошҳои пайвастаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Артиши миллӣ тадриҷан тақвият ёфта, устувортар, бо технологияи муосир беҳтар муҷаҳҳаз ва ба як нерӯи пурқудрат бо қобилиятҳои пешрафта табдил ёфт. Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки бо роҳнамоии ирода ва азми қавӣ қарор дорад, бомуваффақият ҳама мушкилот ва мушкилотеро, ки бо он рӯбарӯ аст, паси сар мекунад. Бо гузашти вақт, он аз ташаккул, муҷаҳҳаз ва мусаллаҳшавии мунтазам гузаштааст. Имрӯз Артиши миллӣ ҳамчун як нерӯи устувор, ҷанговар, далеру ватандӯст эътироф шудааст, ки ҳамчун яке аз ниҳодҳои муқаддаси миллат ва сутуни муҳими давлатдории миллӣ хизмат мекунад. Бо талошҳои содиқонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Артиши миллӣ рушд ва тақвиятро идома медиҳад. Дар ин замина, 23 феврал, ки бо Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи рӯзҳои ид» ҳамчун рӯзи расмии таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳ муайян шудааст, ҳар сол ҳамчун иди миллӣ таҷлил карда мешавад. Дар тӯли 33 сол, Артиши миллӣ рӯзҳои душворро паси сар карда, озмоишҳои сахтро паси сар карда, ба як нерӯи пурқудрати низомӣ табдил ёфтааст. Имрӯз он ҳамчун ҳомии устувори сулҳу субот қарор дорад ва муҳити амн ва шукуфони миллатро таъмин мекунад. Артиш бо рушди пайваста ва тақвияти қобилиятҳои худ ба дифоъи боэътимоди марзҳо ва қаламрави Ватани мо содиқ мемонад.
Омузгори коллеҷи информатика ва техникаи компютерии шаҳри Душанбе
Кафедраи технологияҳои иттилоотӣ ва зеҳни сунъӣ Зоҳидов Абдуҳабиб Маҳмудович
