Иҷлосияи 16-уми Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар таърихи Тоҷикистон нақши сарнавиштсоз дошта, аз ҷумла воқеаҳои бузургу беназири таърихии миллати тоҷик маҳсуб меёбад. Боиси ифтихору мояи сарфарозист, ки мардуми шарафманди Тоҷикистон яке аз санаҳои муҳими таърихӣ 33-юмин солгарди Иҷлосияи 16-уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар фазои сулҳу оромӣ ва дастовардҳои беназир таҷлил менамоянд. Дар таърихи давлатдории муосири мардуми шарафманди тоҷик ин санаи муқаддас мақому ҷойгоҳи хоссаи худро дорад ва чун рӯзи фаромушнашаванда бо ҳарфҳои заррин дар таърих нақш мегузорад.
Дар тӯли 33 соли пас аз Иҷлосияи сарнавиштсози таърихии XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар кишвар фазои ваҳдату ягонагӣ, сулҳу оромиш ва иттиҳоди сиёсиву маънавии мардум фароҳам омад. Раванди созандагиву бунёдкорӣ беш аз пеш густариш ёфта, манофеъ ва арзишҳои миллӣ мавриди пуштибонӣ қарор гирифтанд. Забон, таърих ва фарҳанги тоҷикон дар сатҳи сиёсати давлатӣ мавқеи арзанда пайдо кард. Бунёди сиёсати давлатӣ бар пояи маънавият, арзишҳои инсонпарварӣ ва орзуву омоли мардум гузошта шуд.
Дар партави ҳамин сиёсати дурбинона ва хирадмандонаи Пешвои миллат, халқи тоҷик қудрати созандагӣ ва эҳсоси ягонагии сарнавишти таърихии худро амиқ дарк намуд. Маҳз ҳамин сиёсат боиси он гардид, ки мардум бо ҳамовозӣ ва иттиҳод ба корҳои ободониву офаринандагӣ, эҳёи маънавият ва рушди андешаи миллӣ рӯ оварданд.
Тоҷикистони соҳибистиқлол дар шароити мураккаби таърихӣ ташкил ёфт ва ҳаёти нави худро оғоз намуд, вале дар чунин давраи ҳассос қувваҳои гуногуни сиёсӣ гирдиҳамоии шадидро ба вуҷуд оварда,соҳибистиқлолии ҷумҳуриро зери хатар гузоштанд.
Мардуми бегуноҳи ҷумҳурӣ бо қатъият талаб мекарданд, ки ин вазъият зудтар барҳам дода шавад. Дар чунин шароити мураккаб, ки сухан дар бораи таъсис ёфтан ва ё аз байн рафтани Ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистон мерафт, даъват намудани Иҷлосияи XVI Шурои Олӣ (даъвати дувоздаҳум) ва аз вартаи буҳрони сиёсӣ баровардани мамлакат вазифаи аввалиндараҷа гардид.
Бояд гуфт, ки 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар замоне сурат гирифт, ки Ҷумҳурии тозаистиқлоли Тоҷикистон дар шароити ниҳоят мураккаби таърихӣ, қарор Дар чунин давраи ҳассос қувваҳои гуногуни сиёсӣ роҳҳои ғайриконститутсиониро пеш гирифта, гирдиҳамоии шадидро давом дода, соҳибистиқлолии ҷумҳуриро зери хавф ва хатар гузошта буданд. Гурӯҳҳои ғайриконститутсионӣ истеъфои шахсони олимақоми кишварро тақозо мекарданд. Дар як давраи кӯтоҳ дар Тоҷикистон раисони Шӯрои Олӣ, аз ҷумла Қ.Аслонов, С.Кенҷаев, А.Искандаров аз вазифаашон сабукдӯш карда шуданд. Ва оқибат нерӯҳои оппозитсионӣ барои пеш бурдани фаъолияти Президенти Ҷумҳурӣ Р.Набиев халал расонданд. Ҳатто баъзе ташкилотҳои қудратӣ низ мақоми бетарафиро ишғол намуда, дар охир ӯро аз вазифааш сабукдӯш карданд. Ҳамин тавр, бо роҳи ғайриконститутсионӣ моҳи майи соли 1992 зери фишори сахти мухолифин Ҳукумати муросои миллӣ ташкил ёфт. Мутаасифона, ин ҳукумат аз ӯҳдаи вазифааш набаромад ва дар мамлакат ҷанги шаҳрвандӣ сар шуд. Мардуми бегуноҳи ҷумҳурӣ бо қатъият талаб мекарданд, ки ин вазъияти тоқатнофасро зудтар барҳам дода шавад.
Хулоса, Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон воқеаи воқеан таърихиву беназир буд, ки дар сарнавишти халқи тоҷик нақши тақдирсоз гузошт. Маҳз ба шарофати ин иҷлосия, мардуми тоҷик аз вартаи ҷанги шаҳрвандӣ наҷот ёфта, ба роҳи сулҳу субот ва созандагӣ қадам гузоштанд. Иҷлосияи таърихии Хуҷанд на танҳо истиқлолияти давлатии Тоҷикистонро таҳким бахшид, балки заминаи устувори ваҳдати миллӣ, оромӣ, ислоҳоти сиёсӣ, иқтисодиву иҷтимоӣ ва бунёди ҷомеаи шаҳрвандиро гузошт.
Бобоев К.О – Мудири шуъбаи бехатарӣ ва амнияти химиявӣ,
доктор фалсафа (PhD), Агентии аминияти ХБРЯ-и АМИТ
9 сентябр Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар шаҳри Хуҷанди вилояти Суғд дар тантанаи идона ба ифтихори 33-юмин солгарди Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон иштирок ва суханронӣ намуданд. Нахуст, Сарвари давлат муҳ
9 сентябр Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар шаҳри Хуҷанди вилояти Суғд дар тантанаи идона ба ифтихори 33-юмин солгарди Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон иштирок ва суханронӣ намуданд.
Нахуст, Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон кулли мардуми шарифи Тоҷикистон, аз ҷумла сокинони сарбаланди вилояти бостонии Суғдро ба ифтихори ҷашни муқаддасу бузурги миллӣ - Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон самимона табрик гуфтанд.
ИШТИРОКИ ПРЕЗИДЕНТИ АМИТ ДАР МАҶЛИСИ ТАНТАНАВӢ БАХШИДА БА ҶАШНИ ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТӢ
Дар Кохи фарҳанги шаҳри Панҷакент бахшида ба 33-юмин солгарди истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон маҷлиси тантанавӣ баргузор шуд.
Ҳозирин ва сокинони шаҳрро намояндаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президенти Академияи миллии илмҳои Ҷумҳурӣ Қобилҷон Хушвахтзода аз номи Ҳукумати мамлакат ба ифтихори 33- солагии истиқлоли давлатӣ шодбош гуфта, намояндаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд, раиси иттифоқҳои касабаи вилоят Шарифулло Абдуллозода паёми табрикии муовини аввали раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси вилояти Суғд, муҳтарам Раҷаббой Аҳмадзодаро ироа намуд ва раиси шаҳр Абдухолиқ Холиқзода дар бораи дастовардҳо ва дигаргуниҳои азиме, ки дар даврони истиқлол дар шаҳр ба вуқӯъ пайвастанд, сухан кард.
Таъкид шуд, ки истиқлоли давлатӣ барои мардуми кишвари мо гиромитарину боарзиштарин рӯйдоди таърихӣ буда, имконият фароҳам овард, ки бо роҳнамоии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тақдири кишвару миллатро ба даст гирифта, масири зиндагии худро муайян намоем, тоҷиконро чун миллати тамаддунофар, дорои фарҳанги воло муаррифӣ намуда, бо ташаббусу иқдомоти наҷиб ҷиҳати ҳалли масоили умумибашарӣ обрӯву эътибори давлату миллати худро боло барем.
Бунёди нақбҳои Истиқлол, Шаҳристон, шоҳроҳи Душанбе-Чанок ва шохаи он Айнӣ-Панҷакент то ба сарҳади Ӯзбекистон, кашидани хати баландшиддати Ҷануб- Шимол ва Айнӣ- Панҷакент, сохтмони пойгоҳи муқтадири барқӣ, ифтитоҳи корхонаи азими истихроҷу коркарди маъдани тилло ва мис аз дастовардҳои бузурги замони истиқлол аст, ки бо ибтикори Пешвои муаззами миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон амалӣ шуда, дар ҳаёти сиёсӣ, иқтисодию иҷтимоии на фақат Панҷакент, балки водии Зарафшон тағйироти куллӣ ба миён овард.
Сокинони шукргузору меҳнатқарини шаҳр ин ҷашни бузургро бо дастовезҳои арзанда, мавриди истифода қарор додани иншооти таъиноти гуногун таҷлил намуда, барои идомаи раванди созандагию бунёдкорӣ ба истиқболи 35-умин солгарди истиқлоли давлатии Тоҷикистон заҳмат мекашанд.
Дар фарҷоми ҷаласаи тантанавӣ ба ҳозирин барномаи ҷолиби ҳунарӣ, ки аз суруду рақсҳои тараннумгари озодиву истиқлол, ваҳдату якдилӣ ва сулҳу суботи ҷомеа буданд, пешкаш карда шуд.
Имрӯз (07.09.2024) дар арафаи таҷлили 30- солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакенти вилояти Суғд бо иштироки намояндаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, узви вобастаи АМИТ Хушвахтзода Қобилҷон Хушвахт бо намояндагону фаъолони ноҳия вохурии судманд баргузор гардид.
Дар вохурӣ президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, узви вобастаи АМИТ Хушвахтзода Қобилҷон Хушвахт тамоми аҳли нишастро ба муносибати ҷашни 33- солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳният гуфта, таъкид доштанд, ки Истиқлол нодиртарин падидаи таърихӣ дар ҳаёти миллату халқиятҳо маҳсуб ёфта, кафолат медиҳад, ки тамоми орзуву ормонҳо амалӣ гарданд. Ҳама халқу миллатҳо аз ибтидо то имрӯз баҳри ба даст овардани истиқлол талош намудаистодаанд.
Гуфта шуд оне ки истиқлол дорад, дар пайи таҳкимаш асту, оне ки аз ин падидаи нодир маҳрум мебошад, баҳри ноил гардидан талош менамояд. Сабаби аксари моҷароҳои сиёсие, ки дар таърихи инсоният ба амал омадаанд маҳз талошҳо баҳри ба даст овардан ва ё ҳифзи истиқлоли миллӣ буданд ва ҳастан
Имрӯз дар мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳокимияти давлатии шаҳри Панҷакент маросими супоридани мукофотҳои давлатӣ, ифтихорномаҳо ба як зумра фаъолони соҳаҳои гуногун баргузор шуд.
Бо иштироки намояндаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президенти Академияи миллии илмҳои Ҷумҳурӣ Қобилҷон Хушвақтзода, намояндаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд, раиси иттифоқҳои касабаи вилоят Шарифулло Абдуллозода ва раиси шаҳр Абдухолиқ Холиқзода ба роҳбари шабакаҳои муассисаҳои кӯмаки аввалияи тиббию санитарии шаҳр Насим Бобоев, саргеологи гурӯҳи геологии экспедитсияи иктишофи геологии Моғиён Ориф Рофиев, директори муассисаи давлатии Колеҷи тиббии шаҳр Маҳмадмурод Сафаров, ноиби ректори Донишкадаи омӯзгории Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент Фотима Сироҷзода, муовини раиси шаҳр Эркинҷон Хушвақтзода ва табиби беморхонаи марказии шаҳр Муртазо Ҷӯразода, ки бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 14 августи соли 2024 барои саҳми арзанда дар рушди илму фарҳанг, ҳифзи саломатии аҳолӣ, фаъолияти самаранок дар хидмати давлатӣ ва дигар соҳаҳо ба ифтихори 33-юмин солгарди истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо медали “Хизмати шоиста” мукофотонида шудаанд, ин мукофотҳои давлатӣ супорида шуданд.
Ҳамчунин як гурӯҳ пешқадамони соҳаҳои гуногуни шаҳр бо ифтихорномаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд ва шаҳри Панҷакент сарфароз гардонида шуданд.
Доир ба Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон, ки ҳамакнун тўли 33 аст, бо ба даст омадани он Тоҷикистони азиз ҳамчун давлати мустақил, соҳибихтиёр дар арсаи байналмилалӣ шинохта гардида, ҳадафҳои созандаи худро, ки на танҳо барои миллати тоҷик, балки барои тамоми мардуми сайёра фоидаовар аст, амалӣ менамояд, метавон садҳо китоб навишт. Зеро ҳарчи тоҷик имрўз дорад аз баракати Истиқлолият аст. Яке аз муҳимтарин дастоварди Истиқлолият баланд гардидани ҳуввияти миллии мардуми мо, ки барои як миллати ободу сарҷамъ будани тоҷик бисёр зарур буду ҳаст. Истиқлолияти давлат барои ҳувияти худро сайқал додан ва ҳифз намудани мардуми тоҷик шароиту фазои созгор ба миён овард. Имконият шуд, ки миллати тамаддунофари тоҷик баъд аз нооромию парокандагиҳои зиёд рў ба фарҳангу худшиносии миллӣ биёрад, таърихи гузаштаи худро дар фазои соҳибихтиёрӣ биёмўзад. Пешвои муаззами миллат дар ин маврид хеле олӣ баён намудаанд: “Омӯхтани таърих танқо ба хотири донистани гузашта нест, балки он дурнамоест, ки роқи ояндаи миллат ва пешомадқои давлатиро равшан намуда, барои худогоқии миллӣ, вақдату ягонагӣ ва рушди тафаккури таърихии наслқои оянда хизмат мекунад”. Аз ин ҷост, ки Истиқлолияти давлатӣ пеш аз ҳама барои аз ҳама чизи муҳим дар ҳаёти мамлакат ташаккули худогоҳии миллӣ, шароит фароҳам овард. Масъалаи ҳувият дар давлатдорӣ ва ҳифзи он нақши калиди дорад. Хусусияти равонии инсон, ҳар як шаҳрванд барои муттаҳидӣ, ҳамватанӣ як марому як ҳадаф доштан, рўҳи як миллат будан бисёр муҳим аст, ки ҳувияти миллӣ ҳамаи ин хусусиятро дорад. Барои дарки масъала,хуб сарфаҳм рафтан ба мазмун ва муҳтавои калимаи «ҳувият», ки дар донишномаҳо дарҷ гардидааст,шояд басанда аст:«Ҳувият - хусусияти равонии инсон аст, ки он тасаввуроти мутамаркази шахсро оиди мутааллиқ будани вай ба гурӯҳҳои мухталифи иҷтимоӣ нишон дода, дар баробари умумияти забонӣ, касбӣ, мазқабию нажодӣ, сиёсию фарқангӣ доштан, он, инчунин, ташаккули умумияти этникии худогоқеро, ки дар фазои ягонаи иқтисодӣ майли қамдавлатӣ, қамватанӣ, якпорчагӣ ва фаъолияти иҷтимоии дастҷамъона намуданро бақри ба даст овардани неъматқои моддӣ ва некуақволии мардуми кишвар азму субот доранд, зоқир месозанд». Ҳамин ҳувиятро Истиқлолияти деринтизору бо заҳматҳои зиёд ба дастовардаи миллати тоҷик ташаккул медиҳад. Он хиради азалие, ки мардуми соҳибтамаддуни тоҷик дошт, дар даврони соҳибистиқлолӣ дар натиҷаи иқдомҳои неки Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бори дигар соҳиб гардид. Миллати тоҷик ба мушкилотҳое, ки дучор гардид дар гузашта, ҳамаи онро бо қувваю тавонии худ бартараф намуд, ҳамеша соҳиби тақдири худ дар он давраҳои мушкил буд, ки нишони як миллати бузург буданаш аст. Чуноне, ки Пешвои муаззами миллат иброз дошта буданд: «Тоҷикистони азизи мо қанӯз дар нахустин рӯзқои расиданба ормони қазорсолаи мардум, яъне истиқлолу озодӣ бар асари фитнаву дасисаи хоинону бадхоқони дохиливу хориҷӣ ба зарбаи дақшатбор ва бисёр сахту сангини таърих – ҷанги тақмилии шақрвандӣ, рӯ ба рӯ гардид. Вале мардуми кишвари мо ба шарофати хиради азалии худ ва бо азму иродаи қавӣ аз он имтиқони фоҷиабор гузаштанд ва ба ақли башар нишон доданд, ки метавонанд тақти парчами истиқлол сарҷамъ гардида, давлати худро соқибӣ намоянд, Ватани хешро аз қар гуна мушкилоту озмоишқо рақо бахшанд ва онро ободу пешрафта гардонанд». Воқеан, дар даврони Истиқлолияти давлатӣ бо дастури Пешвои миллат чандин озмунҳои ҷумҳуриявӣ роҳандозӣ гардиданд, ба монанди «Фурӯғи субҳи доноӣ…», «Илм-фурўғи маърифат», «Тоҷикон – оинаи тахрихи миллат», «Тоҷикистон ватани азизи ман» ва садҳо чорабиниҳои дигар, ки маҳз файзи Истиқлолият аст ва тоҷиконро ба асли худ ошно месозад.
Ҳамзамон, Истиқлолияти давлатӣ фарҳанги миллати тоҷикро дар ҷаҳон барои муаррифӣ гардидан имконият дод. Вақте ихтиёри инсон дар дасти худаш нест, табиист, ки наметавонад ҷое аз арзишҳои худ садо баланд кунад. Хушбахтона, Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон ба даст омад ва ҷаҳон огоҳ гардид, ки тоҷик чи қадар фарҳанги бою рангин дорад. Чуноне, ки фарҳанги тоҷик дар давраи Сомониён шуҳрат дошт, имрўз бо шарофати соҳибистиқлолии мамлакат бори дигар он шуҳрати ҷаҳонии худро соҳиб гардид. Ҳамасола, бо дастгирии бевоситаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳафтаҳои фарҳангии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар мамлкатҳои хориҷа доир гардида, фарҳангу расму оини тоҷикиро муаррифӣ мекунад. Ин ҳафтаҳои фарҳангие, ки доир мегарданд на танҳо мардуми кишварҳои дунёро бо фарҳангу оини миллати таърихии тоҷику Тоҷикистони бузург ошно месозад, балки ҳар тоҷике, ки дар он давлатҳо умр ба сар мебаранд муттаҳид менамояд. Барои ҳар як тоҷик ифтихор аст байни миллатҳои дигар арзишҳои миллии худро дар ҷойгоҳи муносиб дидан. Иззат ва шарафи худро мо тоҷикон бори дигар бо ба даст овардани пурбаҳотарин арзиш Истиқлолият ба даст овардем. Истиқлолияти давлатӣ имконият дод, ки созандатарин пешниҳодҳои Тоҷикистон дар арсаи байналмиллалӣ эътироф гардад. Пешниҳодҳои созандаи Пешвои муаззами миллат доир ба умдатарин масъалаҳои ҷаҳонӣ «Соли 2025 – соли байналмиллалии ҳифзи пиряхҳо», соли 2003 ҳамчун «Соли оби тоза», солҳои 2005-2015 – Даҳсолаи байналмилалии амалиёти «Об барои ҳаёт», соли 2013 – Соли байналмиллалии ҳамкорӣ дар соҳаи об», Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор» барои солҳои 2018-2028. Ва эътироф гардидани арзишҳои фарҳангӣ, як қатор мавзеъҳои таърихӣ ва ҷашнҳои миллии тоҷик ба Рӯйхати мероси ғайримоддии фарҳангии Юнеско маҳз бо шарофати Истиқлолияти миллӣ ва ваҳдату ягонагие, ки бо талошҳои бевоситаи қаҳрамони Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ва мардуми сарбаланди тоҷик ба даст оварданд, амалӣ гаштааст.
Маврид ба зикр аст, ки чун Истиқлолият ба даст омад, миллат сарҷамъ гардид, робитаҳо бо кулли мамлакатҳои дунё ба роҳ монда шуд, тоҷикони мо ки дар тамоми мамлакатҳои дунё мавҷуданд муттаҳид гардиданд. Шаҳрвандони Тоҷикистон, ки дар хориҷи мамлакат кору фаъолият менамоянд ва мавқеи намоён низ дар тиҷорат доранд, ба ватани худ таваҷҷуҳи зиёд зоҳир намуда, бо таклифу корнамоиҳои шоистаи Пешвои миллат, ки ҳамаро сарҷамъ намуданд, дар ободии Тоҷикистон онҳо низ саҳмгузор гаштанд. Минбаъд низ аз ин фазои осудаи даврони соҳибистиқлол истифода бурда, кулли тоҷикони дунё робитаҳои фарҳангӣ, илмӣ, иқтисодӣ ва дигар муносибатҳоро бо Ватан, бо Тоҷикистони азиз бояд густариш диҳанд. Имрўз, ки Истиқлолияти деринтизор ва пурарзиш дорем, бо шукргузорӣ аз он на танҳо тоҷиконе, ки дар дохили Тоҷикистону кору зиндагӣ мекунанд, балки тамоми тоҷикони ҷаҳон бояд дар паҳлўи Пешвои муаззами миллат бошанд ва баҳри ободии Тоҷикистон саҳм гузоранд. Ватани аҷдодӣ, меконест, як қувваи бузургест, ки барои зистан дар сайёраи замин асоси ҳастӣ аст. Вақте Тоҷикистон соҳибистиқлол аст, тинҷу осуда аст, кулли тоҷикони дунё метавон гуфт, ки осоиш доранд.
Ғурури миллӣ ва худогоқӣ дар вуҷуди инсон меқру муқаббати ватанро парвариш медиқад ва аз ин ҷост, ки шоир фармуда:
Ёрон ҳама ҷо, вале Ватан дар як ҷост,
Ҳар санги Ватан мисоли ҳайкал зебост.
Олам ҳама ҷо азиз, лекин бар ман
Модар яктост, Тоҷикистон яктост.
Лоиқ Шералӣ
Аз ин лиқоз, дар дунёи пурфоҷиаву зидду нақиз мо бояд дар пайи қифзи арзишқои миллӣ ватанамон беш аз пеш талошу кушуш намоем...
Ҷашни Истиқлол ба тамоми тоҷикон қумоюн ва Истиқлоли кишвар поянда бод!
АБДУМУМИНЗОДА СИТОРА, номзади илмҳои педагогӣ Мудири шуъбаи Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А.Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон
ИШТИРОКИ ПРЕЗИДЕНТИ АМИТ ДАР МАРОСИМИ ИФТИТОҲИ БИНОҲОИ БАЛАНДОШЁНАИ ИСТИҚОМАТӢ БО МАРКАЗҲОИ ХИДМАТРАСОНИЮ ТИҶОРАТ
Дар шаҳри Панҷакент дар доираи нақшаи омодагиҳо ба ҷашни бузурги 35- солагии истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳазор иншооти таъиноти гуногун бунёд карда мешавад. Дар ин замина ҳоло дар шаҳр сохтмони 37 бинои баландошёна бо марказҳои хидматрасонию тиҷоратӣ идома дорад.
Имрӯз , ба ифтихори 33-юмин солгарди истиқлоли давлатии кишвар бо иштироки намояндаҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон- Президенти Академияи миллии илмҳо Қобилҷон Хушвахтзода, муовини вазири маориф ва илм Равшан Каримзода, муовини раиси вилояти Суғд Даврон Зоҳидзода ва раиси шаҳр Абдухолиқ Холиқзода дар хиёбони Рӯдакӣ ва кӯчаи Навободи шаҳр ду бинои баландошёнаи истиқоматӣ ба истифодаи сокинон пешкаш карда шуд.
Зимни ифтитоҳи бинои 9-қабатаи истиқоматӣ дар хиёбони Рӯдакӣ, ки бо сармоягузории соҳибкор Азамат Шамсиев аз ҷониби пудратчӣ- ширкати бинокории “Панҷакентсоз” бо сифати хуб ва намои зебо бунёд шудааст, гуфта шуд, ки он барои истиқомати 32 оила пешбинӣ шуда, дар қабати аввали бино маркази тиҷорат бо 10 ҷойи корӣ ҷой дода шудааст.
Дар бинои 7 – қабатаи истиқоматии воқеъ дар кӯчаи Навободи шаҳр бошад имрӯз 24 оила бӯрёкӯбон мекунанд. Он аз ҷониби ҶДММ “Маҳсул” бо маблағгузории соҳибкор Соҷида Ҷалолова бунёд гардида, дар қабати аввали он Маркази омӯзиши ҳунарҳои мардумӣ ва маркази савдо бо 20 ҷойи кор низ имрӯз мавриди истифода қарор дода шуданд.
Дар Маркази омӯзиши ҳунарҳои мардумӣ бо ҷалби ҳунармандони чирадаст ба наврасон дӯзандагӣ, зардӯзӣ,сӯзанидӯзӣ, қуроқдӯзӣ ва дигар ҳунарҳо омӯзонида мешавад.
ИШТИРОКИ ПРЕЗИДЕНТИ АМИТ ДАР МАРОСИМИ ИФТИТОҲИ ПУЛИ МОШИНГУЗАР ВА НУҚТАИ ФУРӮШИ СӮЗИШВОРӢ
Дар доираи нақшаи таҷлили 33- солагии истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз бо иштироки намояндаҳои Ҳукумати мамлакат Қобилҷон Хушвахтзода- Президенти Академияи миллии илмҳои Ҷумҳурӣ, Раҳим Бобозода- муовини аввали вазири нақлиёти мамлакат, Даврон Зоҳидзода- муовини раиси вилояти Суғд, Абдухолиқ Холиқзода- раиси шаҳри Панҷакент дар мавзеи Дуобаи шаҳри Панҷакент пули мошингузар мавриди истифода қарор дода шуд.
Тавре дар маросими ифтитоҳи он гуфта шуд, ин пул аз болои Шингдарё бо маблағгузории ҶДММ корхонаи муштараки “Зарафшон” бо дарозии 18 ва паҳноии 8,5 метр сохта шуда, тавассути он маъдан аз кони Таррор барои коркард ба корхона кашонида мешавад.
Дар ин рӯз ҳамчунин бо иштироки намояндаҳои Ҳукумати мамлакат дар шаҳраки Суғдиён нуқтаи таъмини сӯзишворӣ, ки аз ҷониби соҳибкор Анвар Саидов бо харҷи 1,5 миллион сомонӣ сохта шудааст, ба истифода дода шуд.
Дар ин ҷо ба ҷуз таъмини нақлиёт бо сӯзишворӣ, ҳамчунин нуқтаи таъмири нақлиёт, мағозаи қисмҳои эҳтиётию равғанҳои молиданӣ, маводи ғизоӣ бунёд шуда, барои якчанд нафар ҷойи корӣ ташкил шудааст
Дар деҳаи Чорбоғи Ҷамоати деҳоти Косатароши шаҳри Панҷакент имрӯз ба ифтихори ҷашни 33- солагии истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бинои нави беморхонаи минтақавӣ ифтитоҳ шуд.
Дар маросими ифтитоҳи он намояндагони Ҳукумати мамлакат- Президенти Академияи миллии илмҳо Қобилҷон Хушвахтзода, вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ Ҷамолиддин Абдуллозода, муовини вазири маориф ва илм Равшан Каримзода, муовини раиси вилояти Суғд Даврон Зоҳидзода, сардори раёсати тандурустии вилояти Суғд Ҳабибулло Хайруллозода, раиси шаҳр Абдухолиқ Холиқзода, кормандони соҳаи тандурустии шаҳр иштирок намуданд.
Зимни ифтитоҳи бинои нави беморхона ба ташаббуси сокинони деҳа баҳои баланд дода, гуфта шуд, ки он аз ду қабат, шуъбаҳои таваллуд, амрози дарунӣ ва кӯдакон, дар маҷмӯъ 24 ҳуҷраи табобатӣ ва ёрирасон, аз ҷумла ташхисгоҳ ва ҳуҷраи табиатшифоӣ иборат буда, бо таҷҳизоти ташхиси фавқуссадо, ҷиҳози нав таъмин шуда, бо харҷи беш аз 4,8 миллион сомонӣ бо дастгирии мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳокимияти давлатии шаҳр, Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурӣ, саҳмгузории соҳибкорон ва сокинони боҳиммати деҳа сохта шудааст.
Дар ин беморхона ҳоло 20 нафар духтурон ва кормандони миёнаи тиб ба кор фаро гирифта, бо васеъ шудани доираи хидматрасонӣ боз 8 ҷойи нави корӣ ташкил карда мешавад.
Дар ин рӯз ба як гурӯҳ кӯдакон аз оилаҳои ниёзманд тӯҳфаҳои идонаи хотиравӣ тақдим карда шуд.
